Sakarya’nın Sapanca ilçesinde yaşayan 93 yaşındaki Selahattin Dayal, askerlik görevi sırasında komutanının yönlendirmesiyle yatakhanedeki yorganları dikerek öğrendiği yorgancılık mesleğini 70 yıldır ilk günkü heyecanıyla sürdürüyor. İlerleyen yaşına rağmen gözlük kullanmadan iğneden ipi geçirebilen ve Sapanca’da “Yastıkçı Dede” olarak tanınan Dayal, 70 yıllık meslek serüvenini oğlu ve 10 yaşındaki torunuyla birlikte yürütüyor.
Sapanca ilçesinde ikamet eden 93 yaşındaki Selahattin Dayal, 1955 yılında Ankara’da başlayan çalışma hayatının ardından memleketine dönerek askerde öğrendiği yorgancılık mesleğini devam ettirebilmek için dükkan açtı. 4 çocuk, 12 torun sahibi Selahattin Dayal, sabah 09.00’dan akşam 19.00’a kadar tezgahının başında mesai harcıyor. Akyazı, Karasu ve Hendek gibi çevre ilçelerden çok sayıda eski müşterisi bulunan ve mesleğini ölene kadar sürdüreceğini belirten emektar usta, yeni evlenen kadınlara yorgan sattığını, sonrasında o kadınların çocuklarına da yorgan sattığını ifade etti.
“Bizim amacımız müşterilerimizi memnun etmek”
Babasının yanında mesleği sürdüren ve kızının da kendilerine katıldığını belirten Celal Dayal, “2012’de ben dükkana geldim. Babam 1963’ten beri bu mesleği yapıyor. Şuanda 93 yaşında, hali hazırda yorgan dikmeye devam ediyor. Biz çocukluğumuzdan beri bu mesleğin içindeydik zaten. Ben daha önce dışarda başka işlerde çalıştım. Babamın da yaşının ilerlemesi sebebiyle dükkana geldim. İyi ki de yapmışım. Bu sayede çok güzel insanlar tanıdım. Esnaflığı da sevdiğim için, babamın da terbiyesi altında büyüdüğüm için bu mesleği seçtim. Kızımda makinede dikmeyi öğrendi, bana yardım ediyor. Yastık dolduruyor. Severek yapıyor bu mesleği. Birine geçmesini isterim. Bu meslek ne kadar ölmeye yüz tutmuş meslek deseler de ölmeye yüz tutmuş değil. Herkesin talebini karşılamaya çalışıyoruz. Özellikle yün ve pamuk yorganda ve yastıklarda talebimiz çok şuanda. İnternetten alışveriş yapan müşteriler daha sonrasında bize geliyorlar. Tekrar bize geliyorlar, eski yorganlarımızı ve pamuk yünlerimizi tekrar dikip müşteriye veriyoruz. Babamın bir lakabı var, ‘Yastıkçı Dede’ diyorlar babama. Küçük çocuklar geçerken cama vurur, ‘gel dedesi sana yastık vereyim’ der. Bunu yıllarca unutmayanlarda var. ‘dede 15 senedir yastığınızı saklıyoruz’ diyenler var. Bizim amacımız müşterilerimizi memnun etmek” dedi.
“Ölene kadar yapacağım”
70 yıllık meslek hayatını anlatan 93 yaşındaki Selahattin Dayal, “93 yaşındayım hala devam ediyorum. 1955 yılında Ankara’da bir hastanede işe başladım. Orada 7 ay çalıştım. 7 aydan sonra askere geldim. Bölükte 10 ay kadar tabur yazıcılığı yaptım, hepsi rahmetli oldu gitti. Sonrasında memlekete geldim, rahmetli bir ustam vardı ‘benim yanımda çalış’ dedi. Çalıştık onunla 1 sene. Bir seneden sonra bir kıza aşık oldum. Onu aldım. Onunla bir yuva yaptık. Sapanca’nın ahalisi bana çok yardımcı oldu. 4 tane evladım var. Onlarında hepsinden 3 tane çocuk var. Bir de kızımın kızı var. Sabah 09.00’dan akşam 19.00’a kadar çalışıyorum. Akyazı, Karasu, Hendek’ten hep telefon ediyorlar. Eski müşterilerim var çok sayıda. Sohbeti çok sevmem, sanatkarın yanında adam oturmaz. ‘Biraz oturdun yeter’ diyorum, ‘bir şey al’ diyorum ‘o zaman alayım’ diyorlar. Ölene kadar yapacağım. Zaten yalnız olsam yapamazdım. 50 senelik bir ipek yorganım var. Satmadım duruyor. Hiç hileli mal yapmadım, kimseyi ağlatmadım. Onun için müşteriler çok memnun. Kocaya giden kıza yorgan diktim, evlendi çocuk yaptı, o çocukla geri geldi ona da yorgan diktim. 50-60 sene geldi geçti. Kolaylıkla gelmedik buralara, çok eziyet çektik. Hiç bir esnafa borcum yok, hiç bir müşteriye borcum yok. Namaz borcumda yok, oruç borcumda yok. Meslek hemen hemen bitiyor. Oğlum devam etmezse bitiyor. Kimse kalfalık yapmaz, çıraklık yapmaz. Kimse istemez, yorgan dikmeye uğraşır mı adam” diye konuştu.
“3. nesil olarak bu mesleği yapmak istiyorum”
Okul çıkışlarında dedesine ve babasına yardım ederek mesleğin 3. kuşak temsilcisi olan 10 yaşındaki Zehra Dayal ise “Her gün okul çıkışında dükkana geliyorum, babama yardım ediyorum buralarda. Ben babama yardım ediyorum, babam dedeme yardım ediyor, hepimiz yardımlaşarak çalışıyoruz. İlk başta liseyi açıktan okuyup hafızlık yapmak istiyorum. Ondan sonrada babama yardım ederim. Babamın mesleğini seviyorum, meslek güzel, babam her müşteriyle samimi. Buda benim hoşuma gidiyor. O yüzden mesleği yapmak istiyorum 3. nesil olarak. Babam şehir dışına mal almaya gittiğinde ben dükkana geliyorum, dedem fiyat işlerinden pek anlamadığı için pos cihazını kullanıyorum, müşterilerle ilgileniyorum” ifadelerini kullandı.
